]]>
خدایا به من صبری ده که کسانی را که دوست ندارم دوست داشته باشم
خدایا سینه ام را چنان بگشای که درد های تمام عالم را در آن جای دهم.
حتی درد محکوم شدن به گناه های ناکرده ام را.
خدایا به من ذره ای از رحمت بیکرانت را ببخش
تا بتوانم آنانکه محبتم را تقدیمشان کردم و تحقیر شدم ،
آنان که دوستشان داشتم و دشمنم داشتند
و آنان که درحقم ظلم کرده اند راببخشم.
خداوندا دستانم خالی اند و دلم غرق در آمال .
یا به قدرت بیکرانت دستانم را تواناگردان
یا دلم را از آرزوهای دست نیافتی خالی کن..
خدایا می دانم که نادانم به ذره ای از علم بیکرانت دانایم کن .
خدایا قلبم را از تمام کینه ها پاک کن که غیر از تو کسی بر این کار قادر نیست
بارالها زبانم در نیـــایش تو قاصر است به من زبانی عطا فرما تا به همـــگان بگویم
که هیچ کس جز تـــــــــو ارزش عاشق شدن نــــــــدارد.
ای مهربان تـــرین مهـــربانان.......
]]>تو ای مهربان نازنین !
تو ای خدایی که نیاز به مهر و توجه ات ... نیاز به مهر و محبتت سراسر وجودم را فرا گرفته...!
و اما....
******
سال جدید !...
شهر جدید !...
خانه ی جدید !...
دوستانی جدید !...
محیطی جدید !...
محل کار جدید !...
همه ی این تغییرات از آن توست !...مهربان خدای من !
باشد که قدر بدانم تمامی نعمتها و موهبت هایت را...!
خدایا !...
همراه همیشگی ام باش و بهترین ها را مثل همیشه به من هدیه کن ...
من بی تو هیچم ای خدای بیکران مهربان...
خدای من !
حمایتم کن !...مواظبم باش !... دستم بگیر و مرا به سوی نور هدایت کن...همان نوری که سراسر عشق توست...
خدایا !....
میدانی ؟!...کاش میدانستی !...اما تو همیشه از دل ها آگاهی...پس مطمئنم که میدانی ! آنچه را که در دل و جانم میگذرد !
که....
سخت به مهر و محبت و توجه ات نیاز دارم !
سخت بر تو عاشقم !
و سخت دوستت دارم.
خدایا !....
تو را شکر و سپاسی بی حد می گویم برای هر آنچه که به من عطا کردی ای مهربان قدرتمند.
]]>معبود من! از غضب تو و فرود آمدن خشم تو به تو پناه می برم.
معبود من! اگر من شایستگی دریافت رحمت تو را ندارم، از تو سزاوار است که با گشایش پهناورت، بر من ببخشایی.
معبود من! اگر از من درگذری، چه کسی از تو شایسته تر به گذشت می باشد و اگر عمرم به سر رسیده باشد و هنوز عملم موجب نزدیکی به تو نشده باشد، اقرار به گناهانم را نزد تو، وسیله و دستاویز نزدیکی به سمت تو قرار می دهم.
معبود من! همانا گناهانم را در دنیا پوشانیدی و من به این پرده پوشی در آخرت محتاج ترم. همانا در دنیا حتی نزد بندگان شایسته ات نیز گناهانم را فاش نکردی؛ پس در روز قیامت، نزد آنها که شاهد می باشند، رسوایم مکن.
معبود من! آن که تو را بشناسد، ناشناخته نخواهد ماند و هر کس به تو پناه آورد، به یقین، خوار و بی مقدار نخواهد گشت و هر که را تو به وی رو نمایی، به آقایی رسد.
پروردگارا! وارستگی کامل، موهبتم فرما و دیدگان دل ما را به فروغ نظر به خودت، روشن ساز تا دیدگان دل ما، حجاب های نور را از میان بردارد و به معدن عظمت متصل شود و جان های ما همچون شعاع، به خورشید عزّ قدست آویخته گردد.
پیوستن دوستان به هم آسان است
دشوار بریدن است و آخر آن است
شیرینی وصل را نمیدارم دوست
از غایت تلخی ای که در هجران است
جان سوخت ز داغ دوری یار مرا
افزود سد آزار بر آزار مرا
من کشتنیم کز او جدایی جستم
ای هجر به جرم این بکش زار مرا
صید افکنی مراد آیین تو باد
عیوق ، شکارگاه شاهین تو باد
هر سر که نه در پای سمند تو بود
بر بسته به جای طبل برزین تو باد
هر که جان دارد و روان دارد
واجب است آن که درد جان دارد
حمد بیحد کردگار احد
صمد لم یلد و لم یولد
آن که ذاتش بری است از آهو
الذی لا اله الا هو
مالک الملک قادر بیعیب
صانع عالم شهادت و غیب
ربنا جل قدره و علا
آنکه از بدو فطرت اولی
خلق در دست قدرت او بود
قدرتش دستبرد صنع نمود
صانعی ، کز مطالع ابداع
او برآرد حقایق انواع
پس چهل طورشان در آن اشکال
برد از جا به جا و حال به حال
روحها داد روح را زان راح
به صبوحی اربعین صباح
امر او بر طریق کن فیکون
هم چنان کاف نا رسیده به نون
آفریننده ی زمان و مکان
در جهات طبایع و ارکان
خلق را در جهان کون و فساد
هست او مبدا و بدوست معاد
زان پدر هفت کرد و مادر چار
تا سه فرزند را بود اظهار
صنعش از آب و خاک و آتش و باد
جسم را طول و عرض و عمق او داد
زان طرف روشنی و نزدیکی
زین طرف بعد بود و تاریکی
چون شد از خاک تیره طینت تن
کرد امرش به نور جان روشن
]]>یارب که بقای جاودانی بادا
کامت بادا و کامرانی بادا
هر اشربهای کز پی درمان نوشی
خاصیت آب زندگانی بادا
جولان ما فسرد به زنجیر خواب پا
واماندگیست حاصل تعبیر خواب پا
ممنون غفلتیم که بیمنت طلب
ما را به ما رساند به شبگیر خواب پا
واماندگی ز سلسله ی ما نمیرود
چون جادهایم یک رگ زنجیر خواب پا
در هر صفت تلافی غفلت غنیمت است
تاوان ز چشمگیر به تقصیر خواب پا
نتوان به سعی آبله افسردگی کشید
خشتی نچیدهایم به تعمیر خواب پا
اظهار غفلت طلبم کار عقل نیست
نقاش عاجزست به تصویر خواب پا
آخر سری به عالم نورم کشیدن است
غافل نیام چو سایه ز شبگیر خواب پا
سامان آرمیدگی موج گوهریم
ما را سریست برخط تسخیرخواب پا
بیدل دلت اگرهوس آهنگ منزل است
ما و شکستکوشش و تدبیر خواب پا
آیینه بر خاک زد صنع یکتا
تا وانمودند کیفیت ما
بنیاد اظهار بر رنگ چیدیم
خود را به هر رنگ کردیم رسوا
در پرده پختیم سودای خامی
چندانکه خندید آیینه بر ما
از عالم فاش بیپرده گشتیم
پنهان نبودن ، کردیم پیدا
ما و رعونت ، افسانه ی کیست
ناز پری بستگردن به مینا
آیینهواریم محروم عبرت
دادند ما را چشمی که مگشا
درهای فردوس وا بود امروز
از بیدماغی گفتیم فردا
گوهر گره بست از بینیازی
دستی که شستیم از آب دریا
گرجیب ناموس تنگت نگیرد
در چین دامن خفتهست صحرا
حیرت طرازیست نیرنگ سازی است
تمثال اوهام آیینه دنیا
کثرت نشد محو از ساز وحدت
همچون خیالات از شخص تنها
وهم تعلق برخود مچینید
صحرانشیناند این خانمان ها
موجود نامی است باقی توهم
از عالم خضر رو تا مسیحا
زین یأس منزل ما را چه حاصل
همخانه بیدل همسایه عنقا
الا ای چاه یارم را گرفتند
گلم، باغم، بهارم را گرفتند
میان کوچه ها با ضرب سیلی
همه دار و ندارم را گرفتند
اشک پیام رسان محبت و چشم پوشی اوست. بگذار دلت بشکند و آنچنان که کسی جز خودش نتواند آن را التیام دهد و مباد آن روز ? که دل دیگر نشکند. دلی که نشکند دل نیست و این خانه هرچه خراباتی تر آبادتر...
]]>باز كن پنجرهها را ، كه نسیم
روز میلاد اقاقیها را
جشن میگیرد ،
و بهار ،
روی هر شاخه ، كنار هر برگ ،
شمع روشن كرده است .
همة چلچلهها برگشتند،
و طراوت را فریاد زدند.
كوچه یك پارچه آواز شده است،
و درخت گیلاس،
هدیة جشن اقاقیها را،
گل به دامن كرده است.
باز كن پنجره ها را ای دوست!
هیچ یادت هست،
كه زمین را عطشی وحشی سوخت؟
برگها پژمردند؟
تشنگی با جگر خاك چه كرد،
هیچ یادت هست،
توی تاریكی شبهای بلند،
سیلی سرما با خاك چه كرد؟
با سر و سینة گلهای سپید،
نیمه شب باد غضبناك چه كرد؟
هیچ یادت هست؟
حالیا معجزة باران را باور كن!
و سخاوت را در چشم چمن زار ببین!
و محبّت را در روح نسیم،
كه در این كوچة تنگ،
با همین دست تهی،
روز میلاد اقاقیها را
جشن میگیرد.
نام او «محمّد»، لقبش «فرید الدّین» و کنیهاش «ابوحامد» بود و در شعرهایش بیشتر عطّار و گاهی نیز فرید تخلص کردهاست. نام پدر عطّار ابراهیم (با کنیهٔ ابوبکر) و نام مادرش رابعه بود.
او که داروسازی و عرفان را از شیخ مجدالدّین بغدادی فرا گرفتهبود،
به شغل عطاری و درمان بیماران میپرداخت. او را از اهل سنت دانسته اند اما
در دوران معاصر شیعیان با استناد به برخی اشعارش معتقدند که وی پس از چندی
به تشیع گرویده یا محب اهل بیت بوده است.
ادامه مطلب را مطالعه فرمایید
جوابش یه واژه فقط هست! حتما هم از واژه معادل فارسی استفاده كنید .
]]>| آنچ گل سرخ قبا میکند | دانم من کان ز کجا میکند |
| بید پیاده که کشیدست صف | آنچ گذشتست قضا میکند |
| سوسن با تیغ و سمن با سپر | هر یک تکبیر غزا میکند |
| بلبل مسکین که چهها میکشد | آه از آن گل که چهها میکند |
| گوید هر یک ز عروسان باغ | کان گل اشارت سوی ما میکند |
| گوید بلبل که گل آن شیوهها | بهر من بیسر و پا میکند |
| دست برآورده به زاری چنار | با تو بگویم چه دعا میکند |
| بر سر غنچه کی کله مینهد | پشت بنفشه کی دوتا میکند |
| گر چه خزان کرد جفاها بسی | بین که بهاران چه وفا میکند |
| فصل خزان آنچ به تاراج برد | فصل بهار آمد ادا میکند |
| ذکر گل و بلبل و خوبان باغ | جمله بهانهست چرا میکند |
| غیرت عشق است وگر نه زبان | شرح عنایات خدا میکند |
| مفخر تبریز و جهان شمس دین | باز مراعات شما میکند |