عصر كه همسر مهربانم به خانه آمد ، برای اولین بار در عمرش خرید كرده بود . گفت : یكی از همكاران می خواست به میدان میوه و تره بار برود و مواد لازم برای درست كردن ترشی را مطابق صورتی كه خانم و مادر خانمش داده بودند تهیه كند و بعد به خانه مادر خانمش كه دو تا كوچه بالاتر از ماست بیاید . در نتیجه با هم رفتیم و بعد هم مرا به خانه رساند .

همسر عزیزم یك گونی سبزی دنبال خود می كشاند : 3 دسته جعفری ـ 3 دسته تره ـ 1 دسته شنبلیله ـ 1 دسته گشنیز و ...
 دانستم كه هیچ شعری بی حكمت به ذهن آدم نمی آید ... !

بعد از رفتن مهمان های شهرستانی ، خانه تكانی ، نظافت و شست و شو ، دمار از روزگار دست های من درآمده است . از نوك انگشتان تا نیمه های ساعدم ، سرخ و ملتهب است . دیشب  وقتی همسر مهربانم به خانه برگشت و وضع دست های من را دید خیلی ناراحت شد و كلی توصیه كرد تا مدتی به هیچ وجه نباید دست هایت با آب و مواد شوینده تماس پیدا كنند...
ظرف های شام را هم ( كه البته از سه بشقاب و چند قاشق و چنگال و سه لیوان تجاوز نمی كرد ) خودش شست .
  می ترسم خوب شدن دست هایم خیلی طول بكشد و در این شرمندگی بمانم كه تا مدت ها او ظرف ها را بشوید .

امشب همسر مهربانم دیرتر به خانه برگشت . قیافه ی خسته ای داشت . گفت : از بس داروخانه ها را گشته ام ، نفس برایم نمانده . گفتم : چرا اینقدر زحمت می كشی ؟ دست های من با همین داروهای خانگی خوب می شود....
یك بسته ی كوچك را در دستم گذاشت . وقتی باز كردم دیدم ـ نمی دانم از كجا یك جفت دستكش خریده كه تا به حال شبیه آن را ندیده  بودم . دستكشی لاستیكی ، ضخیم و آن قدر بلند كه تا میانه بازویم را فرا می گرفت !                                                                        می دانم كه دیگر آب و مواد پاك كننده و ... به هیچ وجه با دست و ساعدم تماس نخواهد داشت !

 امروز سالروز تولد من است . وارد دهه تازه ای از عمرم می شوم و به چهل سالگی سلام می گویم ! ترسی قلبم را می فشارد . آیا دیگر به میان سالی رسیده ام ؟ فكر آینده و این كه دهه های عمرم چه آسان و زود می گذرند ! رهایم نمی كند .
آیا همسر مهربانم به یادش مانده است كه امروز روز تولد من است ، یا مثل بعضی از سال های گذشته یكی دو ماه بعد به خاطر خواهد آورد ؟!
امشب كه به خانه برگشت همه چیز به یادش مانده بود . با یك دسته گل و یك بسته به سوی من آمد . بسته را باز كردم دو جلد كتاب بود :
« كهنسالی » اثر خانم « سیمون دوبوار » . گل ها را در گلدان گذاشتم . آه ... یك دسته گل داوودی سفید ... !! 

در تاریخ 1388/06/31 و در ساعت 11:00 نظر دهید ()