امشب به جای من چه کسی را تو انتخاب؟

شاید شود که روزی از این عشق اجتناب!

آری به یـک نشــانه تــازه ز  یــاد رفــت

این عکس خاک گرفته ی غمگین توی قاب

انـگـــار روز بــا عجلــه رد شــد از دلــم

دارد شروع می شود از نو یک اضطراب

یک آسمان سپیدی و رویا به باد رفت

جایش نشست ابر سیاهی که با شتاب ــ

باران گریست و دلش را به هدیه داد

بر گونه های داغ شقایق به جای آب

هـرگـز کنـار خاطر تنهـای قلب مـن

عشقی نماند تا که بماند قرار و تاب

من درد می کند سرم ... آهسته تر ... نرو

« اصلا نمی شود که از این عشق اجتناب »

در تاریخ 1388/05/17 و در ساعت 00:55 نظر دهید ()

در من غم بیهودگیها می زند موج

در تو غرور از توان من فزونتر

در من نیازی می کشد پیوسته فریاد

در تو گریزی می گشاید هر زمان پر

***

ای کاش در خاطر گل مهرت نمی رست

ای کاش در من آرزویت جان نمی یافت

ای کاش دست روز و شب با تار و پودش

از هر فریبی رشته عمرم نمی بافت

***

اندیشه روز و شبم پیوسته این است

‌من بر تو بستم دل !!!

دریغ از دل که بستم

در تاریخ 1388/04/23 و در ساعت 06:01 نظر دهید ()

 
فریدون مشیری

چه صدف ها كه به دریای وجود
       سینه هاشان ز گهر خالی بود
             ننگ نشناخته از بی هنری

شرم ناكرده از این بی گهری
       سوی هر درگهشان روی نیاز
             همه

جا سینه گشایند به ناز
       زندگی دشمن دیرینه من
             چنگ انداخته در سینه من

روز و شب با من دارد سر جنگ
       هر نفس از صدف سینه تنگ
             دامن افشان گهر آورده به چنگ

وان گهرها ... همه كوبیده به سنگ

در تاریخ 1388/02/6 و در ساعت 20:03 نظر دهید ()